كاهش وزن تپل ها

سلام صبا جون. راجع به سوالت: من می خوردم و می خورم هنوز، چون گاهی به صورت خیلی بدی فکر خوردن یه غذای خاص می آد تو ذهنم، با تجربه دیدم وقتی نمیخورم حتی گاهی تا دو روز هم دوام می آرم، اما بعدش چشمت روز بد نبینه، اینقدر از اون فرضا بستنی میخورم تا دل درد بگیرم، بعدش چون دیگه رژیمم شکسته شده اون روز یه دلی از عزا در می آرم، بعدش هم مودم حسابی می آد پائین و حسابی خودم رو سرزنش می کنم. حالا چون این سناریو برام مثل روز روشنه، از همون اول کار مقاومت نمی کنم، اون قدری که میخوام از چیزی که دوست دارم می خورم، میزان کالریشو تخمینی حساب می کنم، بعدش می رم به شکل آلترناتیو می دوم و راه می رم. از این ساعتهایی دارم که زمان و سرعت و کالری رو حساب میکنه، تنظیمش می کنم روی کالری و اینقدرمی دوم و راه میرم تا اونقدری که خوردم رو بسوزونم. یه خوبی داره که چون آدم بیچاره می شه تا از شر این مقدار کالری خلاص بشه، هم کلی باید وقت بذاره و هم فرداش خیلی بدنش خسته و کوفته ست، دفعۀ بعد که دلش یه چیز خارج از برنامه می خواد، مقدار کمتری از اون غذا رو می خوره. از طرف دیگه بخاطر اینکه یه ذره از برنامه خارج شده، دیگه نمی گه حالا که امروز خراب شده دیگه فایده ای نداره و تا آخر شب هی بخوره. بعد خوردن هم عذاب وجدان نمی گیره که لذت خوردن از دماغش در بیاد. اما خوب فرداش احتباس آب و نمک پیدا می کنه که یه کم وزنش ممکنه رو ترازو بالا بره که با اینکه این اضافه وزن واقعی نیست ولی خیلی حالگیریه. این روش برای من خوب جواب داد، هم فرکانس ایمپالسهای خوردنم رو کم کرد و هم شدتش رو. شاید به درد بقیه هم بخوره.
روزت خوش و بوس بوس.